PEPELING

PEPELING

Yasa : Didih Setiadi

Sumegruk nyuuh, sumujud pasrah dina amparan sajadah. Rumasa raga lamokot ku dosa, diri pinuh ku sipat hiri, laku mèngpar tina aturan, lampah loba nincak jalan salah. Rob, mung Anjeun anu tiasa ngahampura sagala dosa, ngabersihkeun diri anu pinasti. Sajatina diri, mung Anjeun nu kagungan, saenyana raga aya dina lahaola.
Rumasa diri, tacan cicing dina jatina. Komo hirup hanteu nyanding jeung huripna.
Mangsa jaya, lampah owah sagala dirumpak. Kitu deui dina nanjung, sakur ngaberung napsu. Loba nu nu kuciwa alatan lampah samena-mena, ogè nu ceurik ngabangingik lantaran diri geus antipati.

“Nuhun Nyi, tos janten bojo Akang anu satia “Kuring muka obrolan, basa manéhna nyampeurkeun mawa kopi sagelas jeung lalawuhna,”Kawajiban éta mah Kang,”Pokna laju nyimpen kopi kana méja.

Enya, mun inget kana lampah sababaraha taun katukang, haté rasa kaduhung, kaduhung nganyerikeun haténa, mangsa keur jaya hirup sakarépna, teu éling kana pépéling nu jadi pamajikan, kolot, komo nu jadi lanceukmah pan nepikeun ka ngejatna ti lembur, éra cenah boga dulur ngan hiji-hijina, lampahna ngaberung napsu nu teu make ugeran.

Imah ukur dipaké panganjangan wungkul, teu nolih ka anak jeung pamajikan.

Mulang gawé lain bet balik ka imah, malah balik kanu ngora nu can puguh bener jeung bageurna.

Hiji mangsa poe Juma’ah, mangkat gawé ti imah nu ngora, rada rusuh mawa motor téh sieun kabeurangan.

Di tengah perjalanan karasa motor babangkieungan, kapaksa di kasisikeun heula.

Jrut, turun laju ulak-ilik kana mesin motor, weléh teu kapanggih.

Sabada yakin euweuh nanaon, ngadius deui nuluykeun perjalanan.

Can ge jauh, karasa deui motor ngabangkieung, teu bisa dihalangan deui,” brug “..

Asa dina pangimpian, bray panon dibeuntakeun, ret ka katuhu, breh aya botol eusi cai herang ngagantung, rambay ku selang.

Kulisik, awak usik rék hudang, jedud, karasa suku katuhu nyeri kacida, gap, kana tak-tak aya nu nyabak, “Jangan bangun dulu, Pa, kaki Bapa patah !”Pokna sora awéwé, laju dirérét, bréh suster ngajanteng kéncaeun, rét deui kana suku nu nyeri téa, bréh katembong baloboran ku getih keur pada meresihan ku suster nu séjéna.

Teu kungsi lila, kurunyung aya nu datang, segruk manéhna ceurik siga nu kanyenyerian.

“Hampura Nyi, Akang, Akang geus ngahianat jangji, Akang geus ingkar tina tetekon hirup !”Bari teu ka ampeuh ci mata ngalembéréh kana pipi marengan manéhna nu masih sumegruk.

“Wios Kang, nu atos mah teu kedah di carioskeun deui, Nyai  oge tos terang, malah mah Nyai nu kudu dihapunten mah, bilih kirang nyugemakeun Akang !”Pokna bari nyuuh dina dada.

“Nuhun Gusti, Anjeun tos maparinan bojo anu soléh, Nuhun Gusti, anjeun tos maparinan panjang umur, Insya Alloh diéstokeun pépéling ti Anjeun “.

-TAMAT-

#SCS_CARPON_DS