NU SEURI

NU SEURI

Yasa : Didih Setiadi

Pagelaran wayang golék mingkin peuting mingkin ramé, si cépot jeung si dawala ngabodor silih gonjakan, nu lalajo éak-éakan.

Sisi panggung ngajanteng saurang awéwé ngora kénéh.

“ Néng, nyalira?” Kuring ngawanikeun nanya.

“ Muhun Kang” Pok na teu ngarérét-rérét acan.

Haté beuki panasaran, sagala akal pangolo diketrukeun nu ahirna manéhna daék ngalayanan kuring ngobrol.

Wanci ampir ngagayuh katengah peuting, hawa karasa beuki nyecep.

“Néng urang uih yu ah, tos wengi!” Kuring ngajak balik.

“Hayu Kang!” Jawabna pondok.

Leumpang ngaréndéng paduduan ninggalkeun panglalajoan nu masih ngageder.

Gok, ka lebah péngkolan nu rada canéom, luhureun gawir jalan, katempo tangkal jambu aér anu ngarumpuyuk, bulu punduk ngadadak asa carengkat.

“Hihihihi,,,” Kadéngé sora nu seuri semu ngirung.

Rét, ka lebah datangna sora, katempo atra pisan aya nu keur ucang anggé baju bodas buukna ngarumbay.

“ Néng, a, a, aya jurig” Kuring arap ap areup eup, bari tuur ngadégdég.

Rét kanu gigireun, ngiles teuing ka mana inditna.

-TAMAT-

#SCS_CARMIS_DS